زمين مي رويد ، گل مي شكفد ، پرنده مي خواند ، نسيم مي وزد و . . .

چرا كه

تابش در ذات خورشيد است و بارش در ذات ابر.

جوشش در ذات چشمه است و خروش در ذات رود.

رويش در ذات زمين و شكفتن در ذات گل .

خواندن در ذات پرنده است و وزش در ذات نسيم و . . .

كه اگر جز اين بود . . . . . . . . ؟!

راستي من كه انسانم و اشرف مخلوقات در ذات خويش چه دارم ؟!